ไม่ได้เขียนบลอคต่อมาตั้งนาน มาดูอีกที นี่ก็ 2 ปีได้แล้วมั้ง

ทุกอย่างที่ผ่านมา ทำให้โตขึ้นเยอะ ( แต่ก็คงยังไม่พอ ) ได้เจอทั้งความสุข ความทุข หัวเราะ ร้องไห้

ความทรงจำต่างๆ ยุ้ยไม่เคยลืม

แต่ต่อไปนี้ ยุ้ยจะอยู่ในช่วงลูกปลาในขันน้ำ ที่เตรียมตัวจะโดนปล่อยลงแม่น้ำกว้าง ไปผจนโลกภายนอก

จะได้เรียนจบ จะได้ทำงาน แล้วก็คงจะมีใครซักคนที่คอยปกป้องยุ้ยได้

ไม่เกี่ยงว่าเค้าจะเป็นใคร จะรวยหรือจน จะหล่อหรือไม่ ( แต่ขอสูงนิดนึงนะ .... ==" )

ขอแค่เค้าพร้อมที่จะดูแลยุ้ย และยุ้ยอยากจะอยู่กับเค้า

แต่ตอนนี้ ขออยู่คนเดียว ขอใช้ชีวิตตัวเอง

บอกได้ว่า ตอนนี้ ยุ้ยมีแค่เพื่อน

ไม่ได้อยากให้ใครรอ.. ถึงเวลา ถ้าใช่ก็เจอกันเอง ^^

ยุ้ยไม่ได้เขียนขึ้นมาเพื่อให้ใครอ่านโดยเฉพาะ แต่อยากจะบอกกับคนที่แวะมาอ่าน ( อาจจะไม่ตั้งใจ )

ว่า...

ถ้ายึดติดกับอดีต.. มันก็เป็นได้แค่ความทรงจำ ส่วนหนึ่งในชีวิต

ชีวิตที่แท้จริง ... มันคืออนาคต ... ไม่แน่นอน

บางครั้งเราคิดว่าตอนนี้เราเจ็บเจียนตาย ... แต่ในอีกสิบปีข้างหน้า มันก็เป็นแค่แผลเป็นในชีวิต

ถ้าเกิดว่า.. มีใครสักคนมารักษามันกหายได้ ( ในอนาคตนะ ^^ v )

ปล. ชอบความหมายเพลงนี้มากมาย ><  ( ถึงจะเต้นยากไปหน่อยก็เหอะ )

二年目の記念を前にして
わたしが振られちゃって終わるのね

「また 一人ぼっち マリコ」
自分に 言い聞かす 私

気付かないフリをしていつまでも
抱きしめられていようかな

ああ あなたが優しいの わかってる
けど その分つらすぎるの
お祈りをしたけれど
心は遠く離れてゆく


ああ 私からお別れ告げようと
そう 思ったけど出来ない
会話の中で何度も
タイミングみてたけど

泣いちゃうかも

edit @ 23 Nov 2009 11:28:12 by yu