DragonFly

เรื่องเกิดที่สมัยกระนู้นนนนนน   ที่ยูมาอยู่บ้านพี่เมย์ ( แฟนพี่หนุ่ย ) ตอนแรกอยู่บ้านนั้นก็สบายดีค่ะ  แต่ พอย้ายมาอยู่บ้านเดียวกะบ้านป้าพี่เมย์ ( ฝั่งตรงกันข้าม ) เป็นสำนักงานใหญ่ รปภ. บริษัทหนึ่ง ก็เป็นครอบครัวใหญ่ อยู่กันหลายคน พี่หนุ่ยเคยบอกไว้ก่อนแล้วว่า " อยู่ที่นี่ให้ระวังตังค์ไว้นะ "

 ตอนแรกก็ดี  แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในบ้าน !!!!!  อยู่ ๆ ตังค์ในเฮงเฮง ( ออมสิน ) ของยูก็หาย ก็เริ่มเอะใจ แต่ก็ลองใส่ไปอีกรอบ ใส่นิดเดียว มาอีกรอบ มันก็หาย แล้วเฮงเฮง อยู่ในห้องนอนยูกะพี่เมย์ ( นอนด้วยกัน ) มีคนเข้าออกแค่ พี่หนุ่ย ( ในบางครั้ง ) กะน้องฮอต ( ลูกป้าพี่เมย์ )

เหตุการณ์ต่อไปคือ เมื่อวาน ตังในกระเป๋าตังยูหาย ไม่แน่ใจว่าเท่าไหร่ น่าจะประมาณ 400-600 ก็งงว่าหายได้ไงหรือว่าที่พี่หนุ่ยเตือนตอนแรกมันจะจริง ..... ยูก็เริ่มสงสัยน้องฮอต ( เพราะคงไม่ใช่พี่หนุ่ยกะพี่เมย์ ) เมื่อคืนก็คุยกะพี่เมย์เรื่องนี้ พี่เมย์ก็บอกว่า ความจริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรก เพราะพี่เมย์เคยโดนหลายครั้ง จะบอกป้าเค้าก็ช่วยไรไม่ได้ แล้วรังจะทำให้เค้าไม่สบายใจที่เลี้ยงขโมยไว้ในบ้าน ( ที่เป็น สำนักงานใหญ่ รปภ. - -" ) แล้วพี่หนุ่ยกะพี่เมย์ก็บอกว่าจะจับให้ได้คาหนังคาเขาโดยการจะติดกล้องวงจรปิดในห้องนอนนี้

 มาตอนเช้านี่ ยูทนไม่ได้อยากรู้ความจริงมากมายว่าใครทำ ถึงจะไม่มีหลักฐานก็เหอะ  พอพี่เมย์ออกจากห้องตอนเช้าไปทำงาน  ยูก็ล๊อคห้องแล้วนอนต่อ พอสาย ๆ น้องฮอตก็มาเคาะ ประตู จะเข้ามาเล่นคอมฯในห้อง ยูก็ตื่น แล้วทำทีเป็นหลับต่อ ทั้ง ๆ ที่กระเป๋าที่มีกระเป๋าตังอยู่ข้างในยังอยู่ในห้อง  พอฮอตออกไปเท่านั้นแหละ ยูเลยลุกมาดู ........ แม่เจ้า........ตังตูหายอีกแล้วววววว  คราวนี้หาย 100 ( เพราะกะไว้ล่อแค่นั้น )

พอบอกพี่เมย์ พี่เมย์ก็บ่นว่าทำไมทำอะไรที่เสี่ยง ( ต่อ ตัง ) อย่างงี้ น่าจะใจเย็นก่อนแล้วรอให้ติดกล้องก่อน เนียก็เสียตังฟรีอีก  ..........

แต่ยูไม่คิดงั้น  ถ้า 100 มันแลกกะความจริงแน่ชัดว่าใครทำน่ะ  ยูก็คิดว่ามันคุ้ม !!! แล้วถ้ามีหลักฐานแน่ชัดนะ

ตายแน่  แม่จะคิดทบต้นทบดอกเลย *w*

เกิดมา  เคยได้ยินคำสอนมากมาย ที่พ่อพร่ำสอนมา มีหลายอย่างที่ยูคิดว่ามันจริงมาตลอด คำที่พ่อบอกว่า...

 "รู้มั๊ยว่า.....การเป็นผู้ให้ มีความสุขมากกว่าผู้รับ"

 ..... ยูมีความสุขตลอดที่ได้ให้อะไรกับใครซักคน  ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร และก็มีความสุขที่เห็นคนรับเค้าดีใจที่ได้อะไร ๆ จากเรา.....

"รู้มั๊ยว่า.....ถ้าเราอยากได้อะไร ควรเป็นคนให้ก่อน"

...... ยูก็ใช้มาตลอดคือ  อยากได้อะไรก็ควรเป็นคนให้ก่อน ถ้าเราอยากได้ความรักจากใคร เราควรให้กับคน ๆ นั้นก่อน ถ้าเราอยากได้น้ำใจจากใคร เราก็ควรให้เค้าก่อน แต่ก่อนยูไม่เคยได้ของขวัญวันเกิดเลย แต่พอเริ่มจำวันเกิดเพือนได้  แค่สร้อยข้อมืออันเล็ก ๆ ที่เราให้เค้าไป พอในวันเกิดเราเค้าก็ให้เรามาคือ คำว่า Happy Birth Day และของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งก็ทำให้ยูดีใจได้....

"รู้มั๊ยว่า..... การให้อะไร ไม่ควรหวังผลตอบแทน"

...... ยูเคยเชื่ออย่างนี้มาตลอด ถ้าหวัง เกิดไม่ได้อย่างหวัง คนที่ผิดหวังก็คือเรา ทั้งที่อีกฝ่ายก็คงไม่รู้อะไรเลย  ในความคิดมันก็คิดแบบนี้มาตลอดอ่ะนะ

.........แต่ในความรู้สึก....... พึ่งรู้สึกว่า การที่เราให้อะไร ๆ ใครไปแต่คน ๆ นั้นอาจจะไม่เห็นค่า หรือ อาจจะไม่ได้คิดจะให้อะไรเราตอบเลย  บอกตามตรงว่า  มันก็เสียความรู้สึกนิด ๆ

อ๊า...

ในที่สุดอาการเน็ตเน่า ผลพวงจากการย้ายบ้านไปไกลแสนไกล ( บ้านตรงกันข้าม ) ก็หายได้ซะที เพราะก่อนหน้านี้ช่างบ้าบอมันบอกไม่ว่าง ๆๆๆๆๆ ( แล้วจะทำงานช่างทำมาย -*- ) พี่ชายข้าพเจ้าเลยจัดการเอง ด้วยการปินเสาไฟฟ้า ลากสายข้ามถนน แล้วปีนขึ้นอีกบ้านหนึ่ง ( ต่อมาชั้น 2 น่า ) ผ่านอุปสรรค์มากมาย กว่าจะต่อมาถึงก็ต้องไปซื้อบัตรเติมเน็ตมาอีก ในที่สุดดดดดดดดด  ต่อได้แล้วววววววววว   เป็นปลื้ม หุหุ

ระหว่างที่เน็ตเน่าก็มีเรื่องผ่านมาเยอะแยะ

ตั้งแต่เรื่องวง ปัญหากะลุงโอ ปัญหาที่จะโดน คนบางคนมาเทคโอเวอร์ พอผ่านทุกอย่างมาได้ ก็ดันเจอปัญหาคุณหนูอัยเต้นไม่ได้อีก แล้วนี่ก็เจอปัญหาเรื่องไอ่น้องอัง ไม่มีตังจ่ายค่าชุด เพราะมันดันเอาไปถลุงให้กะวงโบอาของมันอีก ( ชิ บอกแล้วไม่ให้โคฟ ควบ 2 ก็ไม่เชื่อแล้วก็มาลำบากส่วนรวม เด๋วเหอะ เจอคิดบัญชี คึคึ ) แล้วล่าสุด ไอน้องเน รายนี้ยิ่งกว่าควบ 2 วง เจ้าค่ะ  เพราะมันเล่นตั้งวงเอง เป็นลีดเดอร์เองเลย สาย เค อีกตะหาก โอ้วววววว แม่เจ้า ทำไมเป็นแบบนี้อ่า TT_TT แล้วนี่วงนี้จะไปรอดมะเนี่ยยยยยยยยยยยย

ง่า  มาบ่น ๆๆๆๆๆๆๆ

แค่นี้ค่า

ขอให้ทุกคน โชคดีกะ ปิดเทอมหย่ายยยยยยย  ( แล้วทำไมปิดเทอมนี้กระเป๋าตังค์เรามันว้าวุ่นเหลือเกินเน้ เงินสะพัด( ออก ) รุนแรง  - - )

ในที่สุด ก็ผ่านไปแล้วกะวันเกิด ซึ่งก็ไม่ค่อยมีความสำคัญอะไรมากมายค่า  - - แล้วอีกอย่าง ดันเกิดมาเป็นคนอับโชคเรื่องวันเกิด คิดดู แค่เกิดมาก็ดันตรงกะช่วงสอบปลายภาค มีให้เครียดทุกปี TT_TT

ว่าแล้วก็เล่าประวัติวันเกิดกันเรยดีก่า 555+

เท่าที่จำได้............. วันเกิดปีกระนู้นนนนนนนนนนนน

วันเกิด ตอนที่อยู่ ม .2 ตอนนั้นได้ของขวัญจากไอ่เพื่อนสุดเลิฟ ได้ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ มาต้นนึง เป็นต้นไรซักอย่างนี่แหละ ( ซึ่งมันก็ตายในอีกไม่กี่วันที่ได้มาก เพราะไม่มีคนดูแล - - ) ตอนนั้นก็ดีใจนะ แต่ที่ดีใจมาก ๆๆๆๆ ไม่ใช่ต้นไม้เจ้าค่ะ แต่เป็นเนื้อเพลง w-inds อัลบัมแรก ทั้งอัลบัม แบบปริ้นมาให้ ไม่รู้ทำไมแต่ตอนนั้นดีใจมาก 55+ ที่บ้านก็ไม่ได้ให้อะไรนะ เพราะปกติที่บ้านไม่ค่อยให้ความสำคัญ - -

ปีต่อมา ตอน ม.3 ตอนนั้นเป็นช่วงที่เฮ้วมากมายในชีวิต แบบว่าไม่เครียดเรื่องเรียนต่ออยู่แล้วปล่อยเกรดสุดฤทธิ ( เพราะไงก็ใช้เกรดเข้าได้ หุหุ )จำอะไรไม่ค่อยได้รู้แต่ว่าช่วงนั้นบ้า BreakDance มากมาย เต้นไปได้ตั้งหลายต่อหลายท่า แล้ว ก็  จำวันเกิดตัวเองไม่ได้ - * - อ้อ ๆ จำได้ว่า ได้นาฬิกา จากหนุ่ย 1 เรือนนนน ( แล้วมันก็เจ้งในปีต่อมา )

ปีต่อมา ตอน ม.4 เจ้าค่ะ  ปีนี้ แอบแปลก ๆ เพราะว่าช่วงปลายปีเป็นช่วงที่เริ่มคบกะพี่เมย์แล้ว วันเกิดปีนี้รู้สึกว่าจะสอบ - - แล้วก็ไปที่สมาคม ( สมาคมวางแผนครอบครัวฯ ยูเป็น peer อยู่ที่นั่นเคอะ  หุหุ คนดีของชาติ ) ตอนเย็น ๆ แล้ววันนั้นกะลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ อยู่ดี ๆ ไอ่โฟร์โมด ( โกล์เด้น ที่สมาคมแหละ ) ก็เห่าเสียงดัง เลยออกไปดู... โอ้วววววว ที่แท้ พี่เมย์ หอบตุ๊กตาตัวหย่ายยยยย ( หย่ายมากจนบังพี่เมย์ได้มิดเรย ) + กับช่อดอกไม้หย่าย ๆ อีก 1 ช่อ มาให้ ( แล้วก็โดนไอ่โฟร์มด มันจะแย่งหมี ) เป็นของขวัญวันเกิด ที่พี่เมย์ กะ ไอ่เชิญ รวมตังกันซื้อให้แหละ หุหุ  แล้วปีนั้น รู้สึกว่า แม่ก็จะพาไปทำบุญด้วย

ต่อ ๆ ตอน ม.5 .......... ลืม .......... ( ไม่ได้แค่สมองปลาทองนะ แต่เล็กยิ่งกว่าสมองอะมิบ้า อีก - * -)

ตอน ม.6 แม่เจ้า.... จำอะไรไม่ได้นอกจาก    สอบ O-NET   TT______TT อ่านกันให้อ๊วกเลยทีเดียว สมน้ำหน้า ชาวบ้านเค้าอ่านเตรียมกันตั้งแต่ขึ้น ม.6 ใหม่ ๆ ยัยนี่เล่นอ่าน 1 เดือนก่อนสอบ แถมช่วงใกล้สอบ ยัยนี่เล่นฟอร์มวงโคฟเวอร์ suju อีก เวนกำ - * -  สารภาพได้ว่า A-NET ญี่ปุ่นไม่ได้อ่านเลยซักกะตัวเดียว เพราะมัวแต่ไปทุ่มกะ A-NET อังกฤษ  แล้วผลออกมาไงล่ะ อยากร้องไห้ อังกฤษได้แค่ 40-50 เองมั๊ง  แล้วญี่ปุ่นที่ไม่ได้ทุ่มเลยก็ได้ไป 84 หุหุ ดีนะมีนี่ช่วยชีวิต มะงั้นน๊า..... ธรรมศาสตร์จ๋า  ล่าก่อน แน่ ๆ 555+ ( แต่ก็ถือว่า การเอนท์ติดคือ ของขวัญของชีวิตนี้ละกัน หุหุ )

ปีนี้........ ก็สอบ ... ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรมากกะวันเกิดปีนี้หรอก เพราะรู้สึกว่าจะเจอแต่เรื่องร้าย ๆ ก่อนวันเกิดอ่ะ แบบว่าซวยแล้วซวยอีก ( ยังจะซวยได้อีก ) ปีนี้ก็ได้ กระเป๋าลายแม่เสือสาว 2 ใบจากพี่เมย์ ( แฟนหนุ่ย ) + หนุ่ยรวมตังกันซื้อ ( ดูสิพี่ช้านนนนนนน ทำงานมีเงินเดือนกันทั้ง 2 คน ได้ข่าวว่ารวมตังซื้อของขวัญวันเกิดน้อง 555+ ) แล้วก็ พี่เมย์ ให้ flash Drive 2GB มาตัวนึง ......... ปีนี้ก็มีแค่นี้แหละ แต่ที่สำคัญ วันเกิดปีนี้ แค่ป๊อปไม่เป็นไรก็ดีแล้ววววววววววว วู้ววววววววววว 

จบการแถลง ง่วงเหลือทน นี่ได้ข่าวว่าต้องอ่านหนังสือ ไม่ใช่มาอัพบล๊อกกกกกกกก ( ยัยบื้อเอ๊ยยยยยยยยย )

วันนี้ไปงานเกมส์มาเจ้าคร่า >__< วันนี้รู้สึกว่ามีความสุข  หุหุ

ก็เมื่อวานอ่ะ กะจะทำงานบทความสัมพาษณ์ แต่ดันอ่านบทความชาวบ้านเพลินซะนี่ - * - เลยไม่ได้ทำ  ทำไปแค่หน้าเดียวเองง่า..อืม แต่กว่าจะได้นอนก็ปาไปตั้ง ตี 1 -2 ประมาณนี้ ( ก็คุยกะตาบ้าที่ไหนมะรุ >__< )

ไม่เป็นไร เราเต็มใจ แหะๆ

แล้วกะจะนอนตื่นสาย แต่แค่ 7 โมงกว่า ๆ ตาก็ถ่างซะงั้นนอนต่อไม่หลับ + มะคืนนอนคนเดียวด้วยเลยรู้สึกว่าเตียงมันกว้างๆ เลยไม่อยากนอนนาน ๆ ( ซะงั้น )

แต่งตัวไปงานเกมส์ที่ศูนย์สิริกิต ไปกะบัค หุหุ หนุกดี พริตตี้สวย ๆ มากมายจนไม่รู้จะจีบครายดี เอ๊ย ไมช่ายละ 555+ แล้วมีไปต่อกันที่จตุจักร ไป ( ส่งบัค ) ซื้อของ ( ได้มาแต่หนมเบื้อง - * - ) แล้วอิตอนกลับนี่สิ ไอ่พี่บ้าดันไปเดทกะแฟน ปิดบ้าน แล้วยูเลยกลับมะได้ เพราะลืมกุญแจบ้านอีก ( เอ๊า!!!! )  เลยต้องนั่งรถไป mbk กะบัค่ ( ระหว่างนั้นก็เกิดเรื่องมากมายที่มิอาจจะบรรยายได้ > o < ) ก็มะรุว่าไปทำไมอ่ะนะ เพราะไปแค่ 10 นาทีเองมั๊ง  ก็กลับละ แหะๆ

ขากลับ ไอ่หนิงโทรมาขอให้ไปเป็นแขกรับเชิญรายการวิทยุที่มันจัด แต่ไปตั้ง เดอะมอล์งามวงวาน เลยปฏิเสธ หุหุ ( มีเล่นตัว 555+ ) เรื่องของเรื่องคือไปไม่ถูก ไม่อยากไปเสี่ยงโลกกว้างเพียงลำพัง เหอๆ  ( ก็ไปไหนคนเดียวไม่ค่อยเป็นอ่ะ - - )

 พอกลับมาถึงบ้านก็ ปาไป 3 ทุ่มครึ่ง  พี่ยังไม่กลับอีกตามเคย แต่นี่มันไม่ล๊อคบ้านเลยปีนเข้าได้ 555+

วันนี้ก็จบไปด้วยประการนี้

ปล. พี่ต้นรู้ได้ไงเนี่ยว่ายูไปเที่ยวงานเกมส์กะบัคอ่า.... ไม่ได้บอกเลยนะเนี่ย - * -

ปล 2 อีตาบ๊า...>___<

ปล 3 วันนี้ยูมีความสุขที่สุดนะค๊า....

ปล 4 ( ถึงบาส  อย่าหลวมตัวไปดูรักแห่งสยามกะบัคเชียวนะ หุหุ .. )

edit @ 23 Feb 2008 22:28:57 by yu

หายเซ็งแล้วเจ้าค่าพี่น้องงงงงงงงง

555+

มันแค่อารมณ์ชั่ววูปที่เหมือนตกอยู่ในหลุมดำของชีวิต !!! ( ดราม่าสุดฤทธิ - * - )  แหะๆ ตอนนี้เป็นช่วงที่อ่อนไหวง่ายมากมายอ่ะ  ต้องสอบต้องปั่นงาน แล้วนีไหนจะเครียดที่ปีหน้าลงญี่ปุ่นไม่ได้อีก  คิดดูให้เราสอบผ่านมาไม่ต้องเรียนญี่ปุ่น 171 - 172 ( พื้นฐานที่ปี 1 เรียน ) แล้วเรียนไปกะพวกพี่ ปี สูง ๆ เลย ไอ่เราก็นึกว่าจะได้จบก่อนชาวบ้านเค้า  แต่ ปี 2 ดันไม่ให้เราลงญี่ปุ่น  เหมือนให้เราต้องว่างไปปีนึงเต็ม ๆ ( แล้วให้ช้านผ่านมาทำไมมิทราบ!!!! )  เหอ ๆ หลาย ๆ อย่าง  พอเครียด ๆ ก็อยากคุยกะใครซักคนที่เราคุยด้วยแล้วมีความสุข  แต่พอมาเจอเค้าเซ็ง  ....  จบ   เซ็งกันเป็นแถบ เหอๆ - * -

แต่ตอนนี้เป็น ยู คนเดิมแล้วค่า

เป็นคนบ้า ๆ บอ ๆ ได้เหมือนเดิม  หุหุ

ปล. อิคนขายซิมโทรมาจีบ  .......... เซ็งงงงงงงง  - * -

ปล2. ทำไมต้องแคร์คนที่ไม่รู้ว่าเค้าจะแคร์เรารึป่าวด้วยนะ  เมื่อไหร่จะใช้ชีวิตได้ด้วยตัวเองซะที - - ( ในที่สุดน้ำตาแรกของความรักนี้ก็แผละออกมา เง้ออออออ )

แหะๆ

edit @ 19 Feb 2008 22:34:36 by yu

edit @ 19 Feb 2008 22:56:37 by yu

edit @ 19 Feb 2008 22:58:33 by yu

น่าเบื่อที่สุดดดด

เซ็งอีกแล้วครับท่าน!!!!!!

คุณจะทำไงถ้า...

คุณมีแฟน บ้า + รั่ว + สาระพัดอย่างงงงงงงง - * -

จะเป็นยังไงน๊าถ้าเกิดว่ามีแฟนทั้งคน แล้วเค้าบ้า ๆ บอ ๆ บ้าดารา บ้าคอสเพล บ้าทหาร บ้าบลา ๆๆๆๆๆ

แต่คุณก็ยังชอบที่เค้าบ้า ( เออ อันนี้ก็ถือว่าบ้าไปด้วยกันละกันนะ - - )

ทุกครั้งที่เครียด ( มากมาย ) แต่แค่เข้าไปอ่านบล๊อกเค้า .. ก็ฮาแตกจนไม่ยอมหลับยอมนอน ( นี่ก๊ ตี 2 ก่า ๆ แล้ว )

บางทีเครียด ๆ ( เพราะเค้า ) แต่พอได้คุยกะเค้า ได้ฟังเค้ากวน ... ก็แอบฮา!!!

หรือว่า นีแหละ ทีเค้าเรียกว่า  " คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นเกย์ "

คงช่ายอ่ะ แต่ไม่ได้รักที่คารม .....

แปลก  ๆๆๆๆๆๆๆๆ  ชีวิตนี้มีแต่อะไรแปลก ๆ แฟนแปลก ๆ เพื่อนแปลก ๆ พี่ชายแปลก ๆ พ่อแม่ บางทีก็มีแปลก ๆ ( แบบบางทีนั่งกินข้าวอยู่ เพลงชาติขึ้นพ่อก็หยุดกินเฉย ๆ แล้วนั่งตรงแด่ว บอกแม่ว่า  " เคารพด้วยกันสิ " -_-" )

เพื่อนก็แปลก ๆ ตัวเองก็แปลก ๆ .............

เออ  ไม่มีอะไรสมบูรณ์นอกจาก  " ความรัก " เง้ออออออ  ( ยืมมาจากเรื่องชอคโกแลตนะเนี่ย คึคึ )

ไม่มีไรค่ะ แค่วันนี้อยากหาที่ระบาย 55+ เลยเปิดบล๊อกซะเลย หมดเรื่อง เหอๆ

วันนี้เปิดเค่นี้ก่อนนะ ไปแระ ๆ